Recenzja

Hejka wszystkim . Dziś przychodzę do was z recenzją książki. Wiem , że niektórzy z was może nie czytają  książek , ale nie mogłam się powstrzymać , żeby  wstać  recenzje pamiętnika narkomanki...



Autorką i równocześnie bohaterką książki pt. „Pamiętnik narkomanki” jest Barbara Rosiek. Urodziła się 25 czerwca 1959 r. W Częstochowie.

Książka powstała z autentycznych zapisków prowadzonych przez panią Barbarę latami. Książka porusza wiele problemów: brak akceptacji ze strony otoczenia, niewyobrażalną wręcz samotność bohaterki, walkę ze szkołą, policją. To wszystko w ostateczności doprowadziło Basię do choroby zniewalającej duszę i ciało. Tak! Narkomania to choroba.
Postać Basi pokazuje jak bardzo słaby staje się człowiek uzależniony. By zdobyć towar gotowy jest niemalże na wszystko. Narkotyki doprowadziły ją na samo dno. Tam gdzie kończy się człowieczeństwo. Basia przez lata tkwiła w letargu. Zobojętniała na uczucia, otoczenie. Nie miała przyjaciół. Bo wśród narkomanów nie ma miejsca na przyjaźń- są tylko układy. Wszyscy jej znajomi byli ćpunami. Byli bo wszyscy odeszli.
Nieświadomie z sennym uśmiechem zgasła najpierw Iga. Drugi był Tomek...
„Tomek nie żyje. Ćpał gdzieś z jakimiś ludźmi. Miał zapaść i tamci się wystraszyli. Nie wezwali pogotowia tylko przenieśli go na ławkę i tam umarł. A mogli go odratować...”
Jest to fragment zapisków z 27 maja. Potem Filip, który poszedł na „złoty strzał” to narkomańskie samobójstwo. I Alfa najstarszy z całej paczki trafił do więzienia i tam się powiesił. 

Umarli wszyscy starzy znajomi została tylko ona sama.
Każdy nosi maski, dostosowując je do okazji. Basia robiła to samo. Z obawy przed zawiedzeniem rodziców udawała, że wszystko jest dobrze. Uczyła się, chodziła do szkoły. W jej wnętrzu cały czas trwała wielka walka. Walka o życie. Nie przyznawała się że dalej ćpa.
Uciekała przed drugim człowiekiem. Przez rok leczyła się w MONARZE. Ośrodku prowadzonym przez Marka Kotańskiego. Na własne życzenie wyszła z niego. Wszyscy uważali że wyszła jako pierwsza wyleczona. Wstydziła się że już po tygodniu ćpała dalej. Nie przyznawała się do tego. Okłamywała Kotańskiego, rodziców, lekarzy.

Któregoś dnia Basia napisał: „Lubię samotność ale niekiedy mama jej już dosyć. Wtedy szukam ludzi by ponownie się zniechęcić”. I tym właśnie cytatem można by było podsumować pierwszą część książki.
Za każdym razem, kiedy czytam tę książkę odkrywam wiele nowych rzeczy. Nowe pytania przychodzą mi do głowy. Lecz z każdą przeczytaną stroną rośnie we mnie podziw.
Podziw dla Basi, która pomimo choroby znalazła w sobie tyle siły, aby wyjść z nałogu, ukończyć studia, podjąć pracę.
Nałóg był izolacją od miłości. Została tylko wielowymiarowa samotność, cierpienie i śmierć, która przez te wszystkie lata przechodziła obok Basi. Ocierając się o nią.

Po zapaści Basia postanawia jednak żyć. Walczyć o siebie. Kończy liceum, podejmuje studia i kończy je z wyróżnieniem. Pokazuje, że jeżeli człowiek znajdzie w sobie siłę to wyjście z nałogu jest możliwe.
Pisze: „Jeżeli życie zostało nam dane to nie można ciągle pytać o jego sens, tylko tak je przeżyć by spełniało się codziennie.” I udaje się jej.
Pamiętnik jest książką, która ma na celu uświadomienie nam i pomoc w zrozumieniu jak wielką władzę narkotyk może zdobyć nad człowiekiem. Musimy pamiętać, że nasze życie jest nieustanną walką, że na naszej drodze pojawiają się przeszkody, ale jeżeli znajdziemy w sobie nadzieję i miłość to będziemy w stanie je pokonać.

Książka napisana została przede wszystkim ku przestrodze. Ukazuje jakie piekło niesie za sobą narkomania. Jest to książka drastyczna lecz w zagrożeniu jakie niesie za sobą narkomania potrzebna. Książkę polecam młodym ludziom, rodzicom i nauczycielom, mimo iż została wydana po raz pierwszy przeszło dwadzieścia lat temu jest nadal lekturą potrzebną i wciąż aktualną.

Dławi paraliżuje i przytłacza

Przychodzi taki moment , że wszystko przytłacza  mnie, dławi  , paraliżuje . I wtedy czuję  się , że  żyje w szklanej kuli, a świat jest zdeformowany , jakbym patrzyła  przez wypukłe  szkło

Kim jestem??

Siedzę i myślę .kim jestem?  Zastanawiam się czy nie zabiorę  wam cenej chwili waszego życia gdy czytajcie tego posta . Nie mam zielonego pojęcia. Myślisz pewnie że jestem! Nikim . Pewnie masz rację. Nie będę się z tobą kłócić. Bo po co nam to potrzebne.? Chcę żyć tak jak chce a nie tak jak inni od ode mnie wymagają!!



Nie obchodzi mnie,
co o mnie myślicie.
Czy mnie lubi cię,
czy nienawidzicie
Czy dla was jestem inna,
czy może trochę dziwna.
Czy jestem naiwna,
a może dziecinna.
Czy jestem zwykłą lalą,
czy może myszką szarą.
Lecz prawda jest inna,
jestem taka jaka według siebie być powinnam! ;*"

Pytanie i odpowiedź

Cześć wszystkim. Tu jubilatka. Zastanawiałam się nad tym czy innym osobom, które  czytają  ten post spodoba się  i czy nie zabiorę im wolniej chwili swojego życia. Jeśli  tak się to stało to przepraszam. Oto 25 pytań, które znalazłam gdzieś w zakamarkach Internetu ... miłego czytania


1) jaka była najgłupsza rzecz jaką zrobiłaś ?
Najgłupsza rzeczą , którą jest włożenie koledze do plecaka podpaski 2) jak nazwiesz swoje dzieci ? Dziewczynki będą miały na imię Kamila i gabrusia a chłopcy to Mateusz i Krystian 3) co byś zrobiła , gdybyś wygrała w totka ? Na pewno podzielilabym się z mamą a za resztę bym kupiła sobie jakieś fajne mieszkanie 4) jakie trzy rzeczy zabrałabyś na bezludną wyspę ? Telefon , jedzenie, i picie 5) jaką magiczną moc chciałabyś posiadać ? Niestety nie ma takiej mocy 6) jak chciałabyś spędzić ostatni dzień życia ? Hym ... trudne pytanie.. na pewno dodalabym jakiś post na mojego bloga a reszta jakoś bynsie ułożyła 7) co jest ważniejsze , uroda czy intelekt ? Intelekt 8) co chciałabyś w sobie zmienić ? Charakter 9) co jest według Cb najważniejsze w związku ? Zaufanie 10) co cenisz w ludziach ? Szczerość, zaufanie 11) jaki jest Twój ideał chłopaka ? Nie ma takiego. 12) jakie jest Twoje największe marzenie ? Być szczęśliwa . 13) odważyłabyś się skoczyć na bungee ? Nie 14) co robisz jak masz doła ? Jem i to dużo 15) ulubiona bajka z dzieciństwa ? Smerfy 16) ulubiony zapach oprócz zapachu perfum ? Lawenda 17) gdybyś miała się zabić jak byś to zrobiła ? Wpadła pod samochód 18) miałaś kiedyś myśli samobójcze ? Tak 19) lubisz wyróżniać się z tłumu ? Nie 20) często chodzisz do kina ? Jak już się wybieram to rzadko raz na dwa miesiące 21) często zamawiasz ciuchy w internecie ? Raz do roku 22) co było ostatnią kupioną przez Ciebie rzeczą ? Perfumy 23) płakałaś kiedyś przez faceta ? Tak 24) masz jakąś fobię ? Tak . Przed małymi pomieszczeniami 25) jaki jest najlepszy sposób na nudę ? Obejrzeć dobry film

Zapowiedź blog.

Jeśli tu się znalazłeś to naprawdę musiałeś zabłądzić w tym internecie, ale skoro tu się znalazłeś to stój . Ja wiem , że na 50% w trafiłeś z czystego przypadku.  Nie masz zielonego pojęcia kim jestem i co tu robię. Przez twój mózg przechodzi myśl '' Boże kolejne dziecko , które myśli , że zrobi karierę przez internet. To dlatego proszę Cię o to   , żebyś dał mi chwilę, żeby Ci wytłumaczyć powód dla jakiego piszę tego typu posta. Mam na imię Kasia , lecz w internecie podpisuję się jubilatka. Mam 21 lat. Urodziłam się w Olsztynie. 28 mają 1995. Interesuje się sportem, muzyką i fotografią. Również uwielbiam czytać książki. Jeśli nie chcesz dalej czytać co jest napisane , ponieważ cię to nie obchodzi to nie czytaj. Jeśli uważasz, że powinnam zabrać się za naukę a nie zajmować się głupotą to ja wolę, żeby mojego bloga czytały stałe 5 osób niż 100 osób , które interesuje moje zdanie na jakiś temat np. Kuchni. Naprawdę może Cię  zainteresować ten blog. To w sumie na tyle. Nie wiem ile czasu ci zajęłam twojego życia . Pomimo tego dziękuję za poświęcony czas . To co do następnego posta. A jeszcze coś. Postaram się wrzucić posty regularnie. Zobaczmy co z tego wyjdzie. To już serio na tyle . Pa . Buziaki. 😘